استارتاپ چیست

استارتاپ چیست؟ کارآفرینان چگونه استارتاپ را تعریف می کنند؟

در دیکشنری، استارتاپ به عنوان «عمل یا فرایندی برای به حرکت درآوردن چیزی» معنی شده است. این تعریف به هیچ عنوان شفاف و واضح نیست. با این حساب آیا Uber که ۴۰ میلیارد دلار ارزش‌گذاری شده اما فقط ۵ سال از بنیان گذاشتن آن می‌گذرد یک استارتاپ محسوب می‌شود یا خیر؟ یا اینکه مغازه بقالی که جدیداً در محله شما افتتاح شده است یک استارتاپ است یا خیر؟

تعریفی وجود ندارد که دو نفر کارآفرین یا متخصص این حوزه بر روی آن اجماع داشته باشند. اما چیزی که در نظر بسیاری از آن‌ها وجود دارد این است که استارتاپ با توجه به پارامترهای سن و سال، میزان رشد، پایداری، سود و درآمد تعریف می‌شود.

الکس ویلهلم نویسنده وب‌سایت TechCrunch، برای تعیین اینکه چه چیزی استارتاپ هست یا نیست قانونی با نام ۵۰-۱۰۰-۵۰۰ ارائه داده است:

“اگر کمپانی شما یک یا چند تا از معیارهای زیر را دارد دیگر به عنوان یک استارتاپ شناخته نمی‌شود:

  • سود سالانه بیش از ۵۰ میلیون دلار
  • تعداد کارمندان ۱۰۰ یا بیشتر
  • ارزش بیش از ۵۰۰ میلیون دلار شرکت”

البته به نظر می‌رسد برای تعریف استارتاپ بر این اساس در ایران، باید تبدیل مناسبی میان دلار و ریال انجام داد. اما مشکل اصلی تعریف بالا این است که با این تعریف یک مغازه بقالی که سال‌هاست در حال فعالیت است هم در دسته استارتاپ‌ها قرار می‌گیرد. اما سایر افراد استارتاپ را با قیدوبند کمتری تعریف کرده‌اند. به عنوان مثال استیو بلنک استاد دانشگاه استنفورد استارتاپ را “سازمانی که به منظور جستجو برای یک طرح کسب‌وکار مقیاس‌پذیر و قابل تکرار تشکیل شده است” تعریف می‌کند.

واربی پارکر، یکی از مدیران عامل Neil Blumenathal نیز در مصاحبه با مجله فوربس تعریف مشابهی دارد: “استارتاپ یک کمپانی است که بر روی حل یک مسئله کار می‌کند. مسئله‌ای که راه‌حل آن واضح و مشخص نیست و البته برای موفقیت آن نیز تضمینی وجود ندارد.”

شاید یکی از بهترین تعریف‌های استارتاپ تعریفی باشد که وجود ندارد! استارتاپ و استارتاپی بودن به عقیده بسیاری از کارآفرینان، شکل خاصی از شرایط ذهنی و روانی است. استارتاپ کلمه‌ای نیست که بر اساس تعداد سال‌های حضور در کسب‌وکار یا میزان سودی که به دست می‌آید قابل تعریف باشد.

یان کوم، هم‌بنیان‌گذار اپلیکیشن ۱۹ میلیارد دلاری واتس اپ معتقد است استارتاپ یک احساس است. او در مصاحبه‌ای بیان کرده است: “استارتاپ ارتباطی به زمان یا سن و سال ندارد. این موضوع فقط وابسته به این است که چه احساسی برای شما دارد. به عنوان مثال من احساس نمی‌کنم ۳۸ ساله هستم. کمپانی ما ۵ سال دارد اما ما به سرعت در حال حرکت هستیم و تصمیمات سریعی می‌گیریم، ما هنوز هم محصولاتی می‌سازیم. بنابراین ما هنوز هم استارتاپ هستیم.”

کارآفرین دیگری همین موضوع را کمی شفاف‌تر مطرح می‌کند. آدورا چئونگ مدیرعامل Homejoy در مصاحبه با فوربس می‌گوید: “یک استارتاپ وضعیتی فکری و روانی است. این موضوع زمانی اتفاق می‌افتد که افراد به کمپانی شما می‌پیوندند و تصمیماتی می‌گیرند که ثبات آن‌ها را به خطر می‌اندازد اما در مقابل به دنبال رشد سریع و فوق‌العاده و شور و شعف ایجاد تأثیرات لحظه‌ای هستند.”

شخصاً فکر می‌کنم استارتاپ همه چیزهایی است که این افراد می‌گویند. به عنوان یک تعریف مختصر می‌توان گفت «استارتاپ یک شرکت فناوری با عمر کوتاه چند ساله است که هنوز به سادگی می‌تواند شکست بخورد». این تعریف، بیشتر یک تعریف ذهنی است تا تعریفی قابل‌لمس و محاسبه.

با مشاهده و بررسی تعداد زیادی استارتاپ‌ها می‌توان گفت تعریف طولانی زیر هم می‌تواند مناسب باشد:

«یک استارتاپ یک ترن هوایی احساسی است که می‌تواند به موفقیت یا شکست بزرگی منجر شود که پس از آن مقدار موجودی حساب بانکی شخص می‌تواند به شدت بالا برود یا پایین بیاید. شخص اصلی پشت یک استارتاپ بنیان‌گذار آن است. شخصی که معمولاً ذهن روشن و گاهی دیوانه! دارد. این شخص، پیش از این ۵ تا ۹ کار معمولی را انجام داده و آن‌ها را کسل‌کننده یافته است که این موضوع باعث شده به سمتی سوق داده شود که فکر کند می‌تواند با کار بدون وقفه در مقابل صفحه‌نمایش کامپیوتر، دنیا را تغییر دهد. کار بی‌رحمانه، چند سالی از عمر بنیان‌گذار را خواهد گرفت و کم‌کم موجب جوگندمی شدن موهایش خواهد شد. با این حال استارتاپ می‌تواند برای آن‌هایی که به دنبالش هستند چه از نظر احساس درون و چه از نظر مالی، بهره و سود فراوانی داشته باشد.»